پیوند غضروف در عمل بینی

پیوند غضروف به بینی پیوند غضروف به بینی یک تکنیک رایج در جراحی رینوپلاستی است که برای بازسازی، تقویت یا اصلاح فرم بینی انجام می‌شود. این روش معمولاً در مواردی مانند نازک بودن غضروف‌های بینی، ترمیم مشکلات ساختاری، تقویت تیغه بینی یا اصلاح نوک بینی کاربرد دارد. دکتر یاری بخت،…

پیوند غضروف به بینی

پیوند غضروف به بینی یک تکنیک رایج در جراحی رینوپلاستی است که برای بازسازی، تقویت یا اصلاح فرم بینی انجام می‌شود. این روش معمولاً در مواردی مانند نازک بودن غضروف‌های بینی، ترمیم مشکلات ساختاری، تقویت تیغه بینی یا اصلاح نوک بینی کاربرد دارد.

دکتر یاری بخت، از جراحان باتجربه در جراحی بینی در اصفهان، در صورت نیاز بیمار از پیوند غضروف بینی یا گرافت مصنوعی برای بهبود ساختار و فرم بینی استفاده می‌کنند. ایشان با تبحر خاص در رفع انحراف بینی و به‌کارگیری گرافت برای تثبیت ساختار آن، نتایج مطلوبی برای بیماران فراهم می‌کنند. همچنین در بینی‌های گوشتی که معمولاً نیاز به تقویت بافت‌های نوک و پره‌های بینی دارند، دکتر یاری بخت با انجام پیوند غضروف، می‌توانند استحکام و فرم مناسبی به بینی بخشیده و نتایجی طبیعی و متناسب با چهره فرد ایجاد کنند.

منابع غضروف برای پیوند در بینی

 

غضروف تیغه بینی

غضروف تیغه بینی (سپتوم) است که به دلیل قوام مناسب و استحکام کافی، انتخابی ایده‌آل برای بازسازی ساختار بینی محسوب می‌شود. این نوع غضروف معمولاً در جراحی‌های اولیه به‌راحتی در دسترس بوده و نیازی به برداشت از سایر قسمت‌های بدن ندارد، که این امر روند جراحی را ساده‌تر کرده و عوارض احتمالی ناشی از برداشت غضروف از نواحی دیگر را کاهش می‌دهد.

پیوند غضروف گوش به بینی

غضروف گوش یکی دیگر از منابع مورد استفاده در جراحی بینی است که از بخش کونکای گوش (قسمت داخلی گوش) برداشت می‌شود. این نوع غضروف نسبت به غضروف تیغه بینی  انعطاف‌پذیری بیشتری دارد، اما همچنان می‌تواند برای اصلاحات خاص در ساختار بینی، به‌ویژه در تقویت نوک بینی یا بازسازی نواحی ضعیف، مورد استفاده قرار گیرد. یکی از مزایای مهم این روش این است که برداشت غضروف از داخل گوش، هیچ تأثیری بر ظاهر بیرونی گوش ندارد و تغییری در فرم آن ایجاد نمی‌کند، در حالی که همچنان مواد کافی برای اصلاحات بینی را فراهم می‌کند.

پیوند غضروف دنده به بینی

غضروف دنده یکی از منابع جایگزین برای پیوند در صورت کمبود غضروف کافی در بینی یا گوش است و معمولاً از دنده‌های قفسه سینه، به‌ویژه دنده‌های هشتم یا نهم، برداشت می‌شود. این نوع غضروف به دلیل استحکام بالا و ساختار مقاوم، گزینه‌ای ایده‌آل برای جراحی‌های بازسازی گسترده محسوب می‌شود، به‌ویژه در مواردی که نیاز به ترمیم‌های پیچیده مانند جراحی‌های بینی شدیداً آسیب‌دیده یا اصلاحات ترمیمی وجود دارد. بااین‌حال، سختی بیشتر این غضروف می‌تواند در برخی موارد منجر به تغییر شکل یا حتی جذب تدریجی آن در بدن شود، که از جمله چالش‌های احتمالی آن در فرایند ترمیم به شمار می‌رود.

عوارض پیوند غضروف بینی

پیوند غضروف به تیغه بینی

در مواردی که تیغه بینی دچار انحراف یا ضعف ساختاری باشد، از پیوند غضروف به عنوان روشی مؤثر برای اصلاح و تقویت آن استفاده می‌شود. این پیوند که معمولاً از غضروف خود بیمار (مانند غضروف گوش یا دنده) یا منابع مصنوعی انجام می‌شود، به صاف شدن سپتوم و بهبود عملکرد تنفسی کمک کرده و از مشکلاتی مانند انسداد مجاری تنفسی و اختلال در جریان هوا جلوگیری می‌کند. علاوه بر این، ایجاد یک ساختار پایدار برای بینی نه‌تنها در عملکرد صحیح آن مؤثر است، بلکه می‌تواند در بهبود ظاهر و تقارن بینی نیز نقش داشته باشد.

پیوند غضروف به نوک بینی

در بینی‌های گوشتی یا بینی‌هایی که دچار افتادگی در ناحیه نوک هستند، از گرافت نوک بینی به‌عنوان روشی مؤثر برای تقویت و اصلاح فرم این بخش استفاده می‌شود. در این روش، معمولاً از غضروف‌های طبیعی بدن، مانند غضروف گوش یا سپتوم بینی، بهره گرفته می‌شود تا استحکام بیشتری به نوک بینی بخشیده و از افتادگی آن جلوگیری کند. گرافت نوک بینی علاوه بر بهبود ساختار و حمایت از نوک بینی، به ایجاد زاویه‌ای متناسب بین بینی و لب بالا کمک کرده و تأثیر قابل‌توجهی در بهبود زیبایی و تناسب کلی چهره دارد. این تکنیک، به‌ویژه در جراحی‌های زیبایی و ترمیمی بینی، برای دستیابی به نتایج طبیعی، پایدار و متقارن، بسیار رایج و کاربردی است.

پیوند غضروف به پره‌های بینی

در برخی موارد، افرادی که دارای پره‌های بینی ضعیف هستند یا هنگام دم، پره‌های بینی آن‌ها روی هم می‌خوابد و باعث انسداد نسبی مسیر تنفسی می‌شود، نیاز به تقویت این ناحیه دارند. برای این منظور، گذاشتن گرافت در بینی به‌عنوان یک روش مؤثر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تکنیک با افزودن استحکام به ساختار پره‌های بینی، از فروپاشی آن‌ها جلوگیری کرده و مسیر جریان هوا را گشادتر می‌کند. معمولاً گرافت از غضروف‌های طبیعی بدن، مانند غضروف گوش یا سپتوم بینی، تهیه شده و در نواحی ضعیف قرار داده می‌شود تا عملکرد تنفسی بهبود یابد. علاوه بر نقش کلیدی در تسهیل تنفس، گذاشتن گرافت در بینی می‌تواند تأثیر مثبتی بر ظ

اهر آن داشته و به ایجاد تناسب و تقارن بیشتر در چهره کمک کند. این روش، هم از نظر عملکردی و هم زیبایی‌شناختی، یکی از تکنیک‌های مؤثر در جراحی بینی محسوب می‌شود.

پیوند غضروف در عمل بینی

عوارض پیوند غضروف به بینی

  • جذب شدن غضروف: در برخی موارد، بدن بخشی از غضروف پیوندی را جذب می‌کند که می‌تواند روی نتیجه نهایی تأثیر بگذارد.
  • نامتقارنی و تغییر شکل: به‌ویژه در صورت عدم تثبیت مناسب غضروف، ممکن است تغییر فرم ناخواسته ایجاد شود.
  • عفونت: احتمال بروز عفونت در محل پیوند یا برداشت غضروف وجود دارد.
  • تشکیل بافت اسکار: ممکن است در ناحیه پیوند، زخم داخلی شکل بگیرد و عملکرد یا فرم بینی را تحت تأثیر قرار دهد.
  • درد و ناراحتی در ناحیه برداشت غضروف: مخصوصاً در روش استفاده از دنده، بیمار ممکن است بعد از عمل دچار درد در قفسه سینه شود.

پیوند غضروف مصنوعی بینی

در برخی از جراحی‌های ترمیمی بینی، به‌جای استفاده از غضروف طبیعی که نیاز به برداشت از نواحی دیگر بدن دارد، از گرافت مصنوعی بینی ساخته‌شده از مواد سیلیکونی یا پلی‌اتیلنی استفاده می‌شود. این روش به‌ویژه در مواردی که بیمار دچار کمبود بافت غضروفی است یا به بازسازی گسترده ساختار بینی نیاز دارد، کاربرد دارد. گرافت مصنوعی بینی به دلیل سهولت در قالب‌گیری و فرم‌دهی، امکان ایجاد شکل دقیق‌تر و هماهنگ‌تر را فراهم کرده و می‌تواند جایگزینی مناسب برای غضروف طبیعی در برخی از بیماران باشد.
مزایا:
✔ عدم نیاز به برداشت غضروف از سایر نقاط بدن
✔ سهولت در قالب‌گیری و فرم‌دهی

معایب:
✖ احتمال عفونت و پس زدن ایمپلنت توسط بدن
✖ کاهش حس طبیعی در لمس بینی
✖ خطر حرکت یا تغییر شکل ایمپلنت در طول زمان

ورم گرافت بینی

ورم گرافت بینی یکی از عوارض شایع پس از جراحی بینی است که به دلیل استفاده از گرافت‌های غضروفی یا مصنوعی برای تقویت و اصلاح ساختار بینی ایجاد می‌شود. این ورم معمولاً ناشی از التهاب بافت‌های اطراف گرافت، تجمع مایعات و واکنش طبیعی بدن به پیوند بافت جدید است. شدت و مدت زمان ورم بسته به نوع غضروف پیوندی بینی (طبیعی یا مصنوعی)، محل قرارگیری آن و واکنش بدن متفاوت است.

از مهم‌ترین دلایل این ورم می‌توان به واکنش التهابی بدن که منجر به تجمع مایعات می‌شود، فشار ناشی از جراحی، تفاوت در ویژگی‌های گرافت (با احتمال التهاب بیشتر در گرافت‌های مصنوعی) و عوامل فردی مانند سیستم ایمنی و قدرت ترمیم بدن اشاره کرد.

معمولاً ورم در چند هفته اول شدیدتر بوده و در طی چند ماه کاهش می‌یابد، اما در برخی موارد، مانند جراحی‌های ترمیمی یا استفاده از گرافت مصنوعی، ممکن است تا یک سال ادامه داشته باشد.

برای کاهش ورم، روش‌هایی مانند استفاده از کمپرس سرد در روزهای اولیه، بالا نگه‌داشتن سر هنگام خواب، کاهش مصرف نمک و غذاهای پرادویه، اجتناب از فعالیت‌های سنگین و خم شدن و مصرف داروهای ضدالتهاب توصیه می‌شود. در صورتی که ورم بیش از حد طول بکشد یا علائمی مانند قرمزی، درد شدید یا نشانه‌های عفونت ظاهر شود، مراجعه به پزشک ضروری است، زیرا ممکن است بدن به گرافت واکنش منفی نشان داده باشد و نیاز به بررسی‌های بیشتر داشته باشد.

هزینه عمل پیوند غضروف بینی

در رینوپلاستی، به‌ویژه در بینی‌های گوشتی، بینی‌هایی با انحراف شدید یا در جراحی‌های ترمیمی، ممکن است نیاز به پیوند غضروف باشد تا استحکام و ساختار مناسب بینی حفظ شود. این پیوند می‌تواند از غضروف خود بیمار (مانند غضروف گوش، سپتوم یا دنده) یا گرافت‌های مصنوعی انجام شود که هرکدام هزینه متفاوتی دارند. برای آگاهی از هزینه‌ها و جزئیات بیشتر، می‌توانید به مقاله هزینه جراحی زیبایی بینی مراجعه فرمایید.

نام
جراحی(ضروری)
انواع فایل های مجاز : jpg, png, حداکثر اندازه فایل: 10 MB.
مقالات مرتبط
پلکسر پلک
پلکسر پلک

پلکسر پلک چیست؟ پلکسر پلک یک روش غیرجراحی و موقتی برای کاهش چین‌وچروک‌های ریز و سفت کردن پوست پلک است.

توضیحات بیشتر »